Palmiarnia w Parku Oliwskim STRONA GŁÓWNA > HISTORIA
☰
Pierwszy budynek powstał w tej lokalizacji w
drugiej połowie XVIII w. jako klasztorny ogród zimowy skupiający
egzotyczne rośliny.
W XIX w., w latach 50. i w 1984 dokonywano rozbudowy obiektu. Po
jej zakończeniu zabudowania palmiarni składały się ze wschodniego
parterowego, murowanego budynku na planie prostokąta
(przeszklonego od południa) i części zachodniej, której
współczesna, cylindryczna forma powstała w 1954. Szklana kopuła
(rotunda) sięgała wysokości 15 m. Jednym z głównych elementów
kolekcji był daktylowiec który miał w chwili ścięcia 180 lat. Był
najstarszym sztucznie hodowanym okazem tego gatunku w Europie i
jedynym takim drzewem w Polsce. Jako element zespołu
pocysterskiego palmiarnia została wpisana w 1971 do rejestru
zabytków.
We wrześniu 2017 dotychczasowa konstrukcja palmiarni została
rozebrana, a w jej miejscu przewidziano nowy, wyższy obiekt,
uwzględniający ówczesną wysokość daktylowca (17 m), który w 2013
naruszył konstrukcję dachu. Opóźnienie w realizacji inwestycji
nowej rotundy przyczyniło się do osłabienia i uschnięcia
eksponowanego okazu palmy, którą jesienią 2021 przeznaczono do
wycięcia, co nastąpiło 2 grudnia 2021.
19 marca 2022 została otwarta przebudowana Palmiarnia z nową
znacznie wzbogaconą kolekcją roślin egzotycznych.
